ای قوم ...

ای قوم دراین عزا بگریید // بر کشته کربلا بگریید

با این دل مرده خنده تا چند // امروز در این عزا بگریید

فرزند رسول را بکشتند // از بهر خدای را بگریید

از خون جگر سرشک سازید // بهر دل مصطفی بگریید

وز معدن دل به اشک چون دُر // بر گوهر مرتضی بگریید

با نعمت عافیت به صد چشم // بر اهل چنین بلا بگریید

دلخسته ماتم حسینید // ای خسته دلان، هلا! بگریید

در ماتم او خمش مباشید // یا نعره زنید یا بگریید

تا روح که متصل به جسم است // از تن نشود جدا بگریید

در گریه سخن نکو نیاید // من می گویم شما بگریید

بر دنیی کم بقا بخندید // بر عالم پر عنا بگریید

بسیار دراو نمیتوان بود // بر اندکی بقا بگریید

بر جور و جفای آن جماعت // یک دم ز سر صفا بگریید

اشک از پی چیست تا بریزید // چشم از پی چیست تا بگریید

در گریه به صد زبان بنالید // در پرده به صد نوا بگریید

تا شسته شود کدورت از دل // یک دم ز سر صفا بگریید

نسیان گنه صواب نبود // کردید بسی خطا بگریید

وز بهر نزول غیث رحمت // چون ابر گه دعا بگریید